„Całe lata spędziłem wśród różnych ludzi, którzy przechodzili przez te doświadczenia Jogi, Kundalinijogi, mieli poczucie Teraz, Siły, cudowne duchowe doświadczenia. Ale nigdy nie widziałem, by te doświadczenia kogokolwiek w sposób zasadniczy zmieniły. One nie mają nikogo zmieniać. One są zmianą. To są tylko zjawiska. Te zjawiska nie są celem.[…]One nie są prawdą.[…]Ciesz się nimi, ale pamiętaj, że one nie są życiem Duchowym.[…] Cierpienie Narcyza może zakończyć tylko jego śmierć-śmierć polegająca na całkowitej dekonstrukcji jego tożsamości.”
Avatar Adi Da- The Method of the Siddhas
Czy działanie Księgi Przemian ( I Ching) jest jedynie autosugestią ?
Sen pierwszy:
Łączę sztachety(żeliwne pręty) jakby wystające z płotu w grupy. Przesuwając jakiś rodzaj opaski raz nieco w lewo raz w prawo. Tak jakbym za pomocą tej opaski łączył w grupy różne fragmenty płotu.
Sen drugi:
Obserwuję dwóch aktorów. Oddalając się od nich słyszę, mimo tego o czym rozmawiają. To nawet jest trochę dziwne ponieważ im dalej jestem od nich tym lepiej ich słyszę. Dopiero po chwili wpadam na myśl, że przecież to są głosy nagrane jako postsynchrony.
Pierwszy sen opisuje technikę dywinacji. Warto zauważyć, że szczeble(rodzaj matrycy) się nie przesuwają, pozostają w tej samej relacji z sobą, przesuwa się moja uwaga, mój wybór, wycinkowo obejmując tę niezmienność (Konieczność)
Ciekawe spostrzeżenie widzimy również w drugim śnie. Odpowiedzi jakie zawarte są w I Chingu są tak skonstruowane, że im odleglejsze są od tego o czym mówią tym silniejsze jest wrażenie prawdziwości działania przepowiedni. Zapewne w którymś momencie ta siła powoduje jej samospełnianie albo widzenie spraw przez jej pryzmat. Tak naprawdę każde zdarzenie jest tak wielowątkowe i wielowarstwowe, że można wyciąć z niego coś co będzie się zgadzało z przepowiednią. O czym właśnie mówił również pierwszy sen.To punkt widzenia umysłu funkcjonującego w sposób dialektyczny. Każda dywinacja jest jednak ściśle związana z pojęciem synchroniczności.Synchroniczność zjawisk, zdawało by się, powiązanych ze sobą w sposób abstrakcyjny, jest wyrazem Konieczności.